|
Agadir 1960 - 2010 |
Op maandag 29 februari 1960 was Agadir nog een
stad vol leven en licht, totdat vlak voor
middernacht de aarde openscheurde.
De aardbeving
duurde slechts twaalf seconden en verwoestte de
Badplaats Agadir totaal. In die paar seconden
stierven er ca 15.000
mensen en raakten er ca 25.000 mensen dakloos.
Op dat moment oefenden een aantal Nederlandse
Marineschepen waaronder Hr. Ms. Gelderland voor
de kust van Gibraltar.
Toen kwam het telegram
van de Bevelhebber der Nederlandse
zeestrijdkrachten met de order, op te stomen
naar Agadir om aldaar hulp te verlenen.
Na een dag op "volle kracht vooruit" te hebben
gevaren kwamen Hr. Ms. schepen: De Ruyter, Drente,
Gelderland, Limburg en ( even later ) De Bitter op
de rede van Agadir aan en werd meteen een aanvang
genomen met het "reddingswerk". |
|
|
|
De meeste van deze hulpverleners, amper twintig
jaar, wisten niet wat hen te wachten zou staan.
Aan land gekomen werd hen de Arabische wijk Founti toegewezen, een dicht bevolkt stadsdeel
langs de haven, gebouwd
tegen de helling die
oploopt naar de Kashba op de heuveltop.
De
huizen in Founti waren meest van licht materiaal
gebouwd, bijna alles was volkomen ineengestort,
van hoger op de
helling naar beneden gegleden.
Daar groeven de Jannen met primitieve middelen
naar slachtoffers. Helaas troffen zij niet veel
overlevenden aan en
miljoenen vliegen maakten
hen
het werk bijna onmogelijk.
De stank van ontbindende lichamen was
ondraaglijk en bleef hen sindsdien achtervolgen.
De Jannen zagen niets anders dan dood en
ellende.
Enkele dagen na de aardbeving liet de
Marokkaanse regering, uit angst voor epidemieën,
door het Amerikaanse leger
ongebluste kalk en
DDT over
de puinhopen spuiten.
Vijftig jaar nadien is er niets veranderd op de
heuvel.
|
|
Op de heuvel
staat in het Arabisch “God,
Koning en Vaderland” .
’s Avonds zijn de
letters verlicht, wat een prachtig
gezicht is. |
In het jaar 2000, veertig jaar na dato, kregen
de hulpverleners alsnog een draaginsigne met
oorkonde uitgereikt
door de Nederlandse Koninklijke Marine voor het
werk dat zij verricht hadden in Agadir.
De initiatiefnemers hiervan waren: Joop Romkema,
†
Frits Prudon
en Henri Lansink.
|
 |
|
Ook werd er een boek uitgegeven met de titel
“Breukvlak tussen woestijn en water”, waarin
de persoonlijke belevenissen van de
hulpverleners werden opgetekend. Dit boek werd
samengesteld door: Coen Deering, Henri
Lansink en Joop Romkema. |
 Reis -
Dagboek van Joop Romkema >>
Reisverslag
van Mieke de Jong >>
|
