Reis Agadir 

Woensdag , 24 februari 2010
We vertrekken om 13.45 uur naar Heerenveen waar Linda ons op de bus zet naar Schiphol.
Linda brengt ons weg , dus geen parkeer problemen. De reis gaat over Steenwijk, Meppel en Zwolle. We waren mooi op tijd maar met  file onderweg zijn we niets te vroeg op Schiphol.

Na de check in meteen naar de terminal 2 waar we in gesprek komen met een echtpaar uit Marokko die voor de begrafenis van opa terug moeten naar hun geboorte land.
Ook gaat er nog een uitgezette jongen mee, hij schreeuwt een half uur lang dat hij niet weg wil.
Als we dan eindelijk vliegen maken we een omweg  vanwege de staking van de lucht verkeer leiders van Frankrijk.
Dus via Duitsland, Italië, Middellandse Zee, Libië en Algerije langs de kust van Marokko waar we in de buurt van Fes landen om te tanken, weer op stijgen en dan op naar Casablanca  waar  we te laat aankomen voor de vlucht naar Agadir.

Er worden kamers geregeld in een Airport Hotel. Het is dan 03.00 uur onze tijd en gelukkig  0.200 uur Marok tijd. We zijn meer dan 12 uur onderweg en moeten vanmorgen  weer vroeg op.

Donderdag, 25 februari 2010
Om 07.00 uur opstaan om dat we om 0800 uur weer op het vliegveld moesten zijn voor de laatste etappe naar Agadir. Het is dan nog maar een uur vliegen. Als we aankomen is het mooi zonnig weer. We worden 5 dagen (met mooie bussen door de Marine geregeld)overal naar toe gereden. Na de incheck van het Hotel Al Moggar, eerst even de benen strekken, dus wandelen op het strand . Als we een broodje willen eten op de boulevard moeten we eerst in het  hotel geld pinnen. Dat gaat prima.

Om 15.00 uur hebben we een Verwelkoming door de Ambassadeur en de Burgemeester van Agadir in het Hotel.
Het is een te klein vertrek voor zoveel mensen. Er volgt nog een gezellig samen zijn met een drankje en zoete hapjes waarbij we ook buiten kunnen zitten.
Harry vraagt of er Friezen zijn. Ik wijs hem Pier aan, die buiten staat. Ene Sietske wil een reportage maken voor de EO radio en de Leeuwarder courant. We krijgen allemaal nog een presentje van Ineke Hertogen de reisleidster. 

Dan allemaal in de bus naar een Marokkaanse folklore (Follie Berbere).  Van 19.00 uur tot 21.00 uur is er een Dinerbuffet  in ons Hotel. Na een drankje in de lobby gaan we om 22.00 uur plat.

Vrijdag 26 februari
Vandaag na het ontbijt een foto tentoonstelling met aanwezigheid van Prinses Lalla Malika de zuster van de oude koning Hassan ll en tante van de huidige Koning Mohammed Vl.
Zij is werkzaam geweest als Rode Halve Maan verpleegster in de tijd na de aardbeving in Agadir , een zuster organisatie van het Rode Kruis. Als we wachten op haar komst in een bedoeïenen tent, staan er lekkere hapjes en drankjes voor ons klaar en hebben we nog een geanimeerd gesprek met een Rode Halve maan helpster en 2 heren in lange witte gewaden.

Joop en een paar anderen krijgen nog een plens water van het dak van de tent over hun heen.
Het is warm dus dat droogt wel weer. Janny neemt het kleedje mee waar ze Joop mee heeft afdroogt als aandenken.

Van de Prinses zien we niet veel, wel dat ze een licht groen broekpak draagt, er zijn teveel mensen om haar heen. Voor ze uitstapt worden er 3 tapijten neergelegd en moet ze een lange rode loper over, aan weerskanten staat een speciale elite garde, jonge mannen met grote witte capes.
Als de prinses is vertrokken kunnen we in alle rust de foto’s bekijken en komen we nog in gesprek met Franse mensen die in de tijd van de ramp in Agadir woonden, ook zijn er tolken die ons graag bijstaan.

Na dit alles is er een mooie lunch in open lucht die door het koningshuis word verzorgd, het ziet er goed uit met koud en warm buffet en veel fruit.
Dan hebben we haast.

Er zal een interview op de oude kasba worden afgenomen door Sietske de Boer met Wim, Joop en Pier
We wachten niet op de bus maar Sietske regelt twee taxi’s naar ons Hotel waar we ons snel omkleden en met twee taxi’s naar  de kasba gaan boven op de berg die zo zwaar getroffen is in 1960.
Het wordt  een emotioneel maar goed gesprek.

‘s Avonds word wederom het diner verzorgd door het koningshuis met aanwezigheid van de Prinses. Ik kan haar weer niet zien door de te vele bodyguard. ze moet een mooie blauwe jurk dragen.
Bij ons aan tafel zit de militaire attaché  met zijn vrouw  die in Spanje zijn domicilie heeft. Er wordt schaap, gevogelte ( ik zeg een oude struisvogel) en zeebaars geserveerd met fruit na.
Het eten is niet echt onze smaak wat duidelijk aan de gezichten is te zien. De sfeer daar in tegen is uitstekend aan tafel, er word volop gelachen en gepraat. De locatie is vorstelijk te noemen.

Na het diner staan de bussen weer klaar om ons naar ons eigen Hotel te brengen.
In de lobby word nog na geborreld met ons ploegje. Het was weer een drukke dag.

Zaterdag 27 februari 2010
Na het ontbijt een busrit naar het achterland. Onderweg word er gestopt voor de geiten in de boom.

De bomen  in dit gebied zijn beschermd en staan op de lijst van UNESCO. Deze bomen worden gebruikt om olie te winnen voor allerlei doeleinden. We drinken eerst iets in en restaurant buiten de stads muren van Taroudant en gaan dan de stad in o/l van Layla voor een bezoek aan een olie perserei waar allerlei soorten olie word verkocht, dan lopend naar de overdekte markt waar ik nog een paar slofjes koop.

Dan verder het achterland in waar we de lunch gebruiken in Tiout een soort van eetgelegenheid met ritueel thee schenkerei. Het is een dorp zonder bestrating. We vragen ons af hoe onze bus ooit weer uit deze smalle straatjes komt.

Het word nog een gezellige boel met eten, drinken, muziek en dans.  Als we buiten komen willen de dorpelingen ook nog wel  wat verdienen en staan klaar met hun ezels om met ons een tochtje te maken.

Als we weer in het  dorp zijn gaan we terug naar Agadir waar we om 18.30 uur een diner van de Burgemeester krijgen waar ook de Fransen zullen aanschuiven. De burgemeester gaat bij elke tafel langs om de mensen te bedanken voor hun hulp en wat ze 50 jaar geleden voor de bevolking hebben gedaan. Een mooi gebaar.

Als we terug zijn in het Hotel, drinken we nog even wat met ons ploegje, Joop,  Janny, Douwe,  Betty  en Wim.
Wij brengen Wim naar zijn kamer wat nog wel even zoeken is.

Zondag 28 februari 2010
Na het ontbijt weer naar de kasba, nu met de bus en iedereen die deze reis meemaakt, er word nog een foto voor de Leeuwarder courant gemaakt met Pier, Joop en ene van de Berg uit Bolsward.
Er volgt een toertocht over de berg en gaan bij al de plekken langs die betekenis hebben voor de mensen die hier in 1960 waren.
Om 11.30 uur is er een herdenking dienst in de RK kerk van Agadir met o.a. het zingen van het volkslied (Wilhelmus) en kranslegging.

Na de lunch willen we even wandelen en kopen nog een ijsje op de boulevard. We komen Joop en Janny tegen en genieten even van onze vrijheid na al die drukke dagen en slenteren langzaam terug voor de afsluiting van deze reis.

Er word een film van de Marine getoond en de documentaire van andere tijden die we in Nederland al hadden gezien. Pier heeft oude maaten gesproken en zijn ervaringen van 50 jaar terug een goede plek kunnen geven. Het boek kan nu dicht en ik was blij dat ik dit mee kon maken. We gaan vroeg op bed, het is morgen om 03.00 uur opstaan, voor de reis terug.

Maandag 1 maart 2010
03.45 uurvertrek uit het hotel. Om 06.00 uur van Agadir naar Casablanca waar we om 07.00 uur over stappen op  een ander vliegtuig dat om 08.05 uur vertrekt naar Amsterdam
Deze reis is gelukkig minder lang dan de heen reis. We hebben elke keer  een mooie plek aan het venster, het is helder weer dus kunnen we Marokko, Spanje, Frankrijk en de Delta werken van Nederland mooi bekijken.

Het was een geslaagde reis mede dank zij het Koningshuis, de Burgemeester van Agadir en de Ambassadeur met assistentie van  Harry die de poten onder zijn lijf heeft weg gelopen en zeker niet te vergeten Layla die ons altijd zo goed bij stond.

Mieke.de Jong
Lemmer