Ik ben Joop Zuithoff en ben onder andere uitgezonden geweest naar Bosnië UNPROFOR van mei 1995 tot en met november 1995. Dit verhaal is van vóór de val van Sebrenica.

Dat was de kop van 't Nieuwe Geitenblad, dat in Joegoslavië werd uitgegeven voor het personeel van 1 NL/BE VN LOGTBAT.
De datum is 21 juni 1995.

Onderhandelingen tussen HQ-UNPROFOR, de Bosnische Serviërs en de Serviërs hebben vorige week geleid tot de herbevoorrading van DUTCHBAT. Maandag 19 juni vertrok het mega konvooi naar Belgrado om vanuit daar onze collega's van voedsel,brandstof en post te voorzien. Dit na het lange traject Split- Zagreb.

Na een periode van een maand waarin Dutchbat onbereikbaar was, is dit buitengewoon goed nieuws. Minder fraai is het feit dat er uiteindelijk maar 5 voertuigen daadwerkelijk toestemming kregen om Dutchbat te bezoeken.

Een lange periode werd het Dutchbat in Sebrenica maar mondjesmaat bevoorraad.
De Bosnische Serviërs gaven slechts toestemming voor minimale aanvoer van klasse 1 (voeding).
De afgelopen maanden werd elke aanvraag voor klasse 3 ( brandstof) abrupt afgewezen.
Aggregaten kunnen wegens brandstof gebrek niet draaiende gehouden worden, met als gevolg dat de temperatuur in de koel en vriescontainers oploopt.
Klasse 1 betekent dus alleen nog maar droog voedsel.
Het laatste konvooi met droog voedsel dat onze collega's bereikte was op 17 mei.
Een konvooi dat slechts bestond uit 1 container voertuig en een ziekenauto.

De uitkomst van de onderhandelingen tussen de hoogste baas van UNPROFOR , luitenant generaal Bernard Janvier en de leider van het Bosnisch Servische leger, Mladic, klonk menigeen dan ook als muziek in de oren.
Met een bijna utopisch gevoel alsof de Bosnische Serviërs iets goed te maken hebben, dient bij de eerste her bevoorrading rekening te worden gehouden met een hoeveelheid klasse 1 en klasse 3, welke het verbruik van Dutchbat voor een periode van tenminste 4 weken afdekt.

Naast voedsel en brandstof is ook rekening gehouden met ruimte voor een kleine hoeveelheid geneeskundig materiaal en 200 zakken post. Een reuze konvooi bestemd voor alle 3 de enclaves gaat op weg.
Iedereen hoopt dat wanneer het mega konvooi Zagreb bereikt de officiële toestemming klaar ligt.
Om het grote konvooi, wat gemakshalve de benaming L-7 krijgt, op te tuigen komt heel wat kijken.
Met name de papieren rompslomp vergt veel energie tijd en creativiteit.

De Opsroom maakt overuren.
Tot diep in de nacht wordt er gerekend en geschoven, want zolang de papieren niet in orde zijn wordt er niet gereden.
Tegelijkertijd is de Bevocie druk met laden,overladen,opstellen en lijsten maken.
Naast het L-7 project liep er een normale aanvraag voor een klasse 1 konvooi om op zaterdag 9 juni Dutchbat te bevoorraden via de bekende route langs Sarajevo.
Maar toen vrijdag avond voor het vertrek geen "clearance" kwam, werd besloten dit konvooi toe te voegen aan het konvooi L-7.
Iedereen bereidde zich voor op de ruim 1300 kilometer lange heen- en 1300 kilometer lange terugreis.
Minimaal 10 dagen zullen ze onderweg zijn,eer ze de thuisbasis weer terug zullen zien

Als de hele operatie goed verloopt zal een detachement van 25 personen en de benodigde voertuigen achterblijven in Zagreb.
Tijdens de onderhandelingen is tevens de eventuele mogelijkheid geschapen in een wekelijkse bevoorrading te voorzien via dezelfde Zagreb - Belgrado route.
Als deze mogelijkheid daadwerkelijk uitgevoerd gaat worden, zou bevoorrading vanuit Zagreb 50 % tijdwinst opleveren.
Inmiddels is deze wekelijks optie van de baan. De kleine 40 voertuigen vertrekken in 2 pakketten vanuit Santici

De brandstofwagens gaan vrijdag 9 juni al richting Split om daar tot de nok toe af te tanken.
De volgende dag vertrekt het 2e pakket met klasse 1 en de rest naar de badplaats.
Met de wagens volgeladen wordt de reis zondag voortgezet met de voorlopige eindbestemming Zagreb.

Het 1e pakket bereikt zonder problemen kamp Pleso.
De verplaatsing van het 2e pakket verloopt minder voorspoedig.
In de omgeving van Cesarica, moeten alle voertuigen op de noodrem wegens een ongevalletje met 2 burger personenauto's.
Helaas, een BTM glijdt door en botst tegen de achterzijde van een YFZ die voor hen rijdt.
De trekker van de 12.000 liter tankauto blijkt dermate beschadigd dat doorrijden niet mogelijk is.
Verschillende oplossingen worden bedacht maar de uiteindelijke constructie blijkt weinig succesvol.
Het pakket besluit door te rijden en de defecte YTV met een Broshuis en een ziekenauto op een parkeerplaats achter te laten.

De 3 chauffeurs met bijrijders blijven verlaten achter. Eenzaam maar niet alleen. Al snel krijgen ze gezelschap van Rob uit den Haag.
Verrast door het zien van en Nederlandse DAF met stukken, parkeert de Hagenees zijn truck en biedt spontaan zijn hulp aan.
Maar ook zijn verwoede pogingen mislukken.
Toch is het 6 tal achterblijvers blij met deze welkome gast.
De Opsroom ontvangt het volgende immarsat- bericht: Rob de trucker blijft overnachten,het kan dus nog best gezellig worden.
Ook de Opsroom blijft moreel ondersteunende berichten sturen en voor ze het weten begint het licht te worden aan de Adriatische kust.
De takeldoos is met een trekker alweer op zijn retour rit en weet de pechvogels te bergen.
Wanneer in Pleso de dagtaak begint,rollen de verloren zonen binnen.
Wanneer zij aan hun welverdiende (inmiddels) dagrust beginnen,plegen de andere Log/Tbatters onderhoud aan de voertuigen.

De eerste grote tegenslag doemt op.
Op de avond voor het vertrek naar Belgrado wordt er geen "clearance" gegeven voor het mega konvooi.
Er wordt besloten 2 dagen langer in Zageb te blijven om opnieuw toestemming te vragen,dit keer voor donderdag 15 juni.
Ook donderdag wordt geen toestemming gegeven om te gaan rijden.
De Bosnische Serviërs zijn blijkbaar toch een beetje geschrokken van de 200.000 liter brandstof die het Nederlands konvooi bij zich heeft.

 Alhoewel dit de overeengekomen voorraad voor 4 weken is,moet de hoeveelheid brandstof toch worden terug gebracht naar ca. 96.000 liter. De brandstof wagens die plotseling overbodig zijn geworden keren zaterdag avond terug op Santici.
De chauffeurs van dit deel van het konvooi zijn teleurgesteld dat zij niet hebben kunnen en mogen bijdragen aan het ledigen van de nood van de collega's in Sebrenica.
Ondertussen wordt voor het afgeslankte konvooi wederom "clearance" aangevraagd.
En deze keer komt er toestemming.

Maandag 19 juni vertrekt het konvooi richting Belgrado,om vandaar uit door te rijden richting Sebrenica.
Uiteindelijk mogen er helaas slechts 5 voertuigen daadwerkelijk Dutchbat bezoeken.
Voedsel voor 2 weken,post en 11.000 liter diesel worden uiteindelijk op 20 juni door onze onze collega's met groot gejuich binnengehaald. Eindelijk!!!!

Aldus het verhaal uit 't Nieuwe Geitenpad van 21 juni 1995.
De schrijver(s) van het stuk zijn R/R & C/B

NB
De bevoorrading was achteraf gezien net voldoende, immers begin juli was de enclave gevallen.
Maar dat wisten we op het moment dat dit geschreven werd nog niet.

Brandstof 200.000 liter wordt 96.000 liter, waarvan uiteindelijk maar 11.000 liter kon worden geleverd.