Ik hoor het al nostalgie. Waar ik aan denk is...... Zomer Libanon 1979. Een luister patrouille ergens in de wadi in de buurt van het dorpje Jabal basoen. Nadat we een boomgaarden te zijn door getrokken besluiten we een luisterpost te betrekken. De mensen uit de patrouille worden in het gebied verspreid. en nemen posities in tussen de struiken. We waren met plus minus een man of twaalf. Plus de post hond. Een vrouwtjes hond welke we van de Fransen hadden overgenomen samen met de rest van de post. Nanoe heeft ons in mijn tijd gezegend met twee nestjes nageslacht. Deze werden geboren onder de handen van een van onze chauffeurs. J. Punter Een boerenjongen welke het werpen van nieuw leven de normaalste zaak was. Ik als stadsjongen had daar een groot respect voor. Nanoe liep de patrouille drie keer. Van voor naar achter en weer terug.(3x) Ook toen we in positie zaten kon je rekenen op een bezoek. Geritsel, een plotselinge verschijning. Likken en een warm lijfje tegen je been. Ja hoor Nanoe. Ik was gek op die hond. Wat ik heb gehoord uit tweede hand. Tijdens een patrouille is Nanoe op een ap mijntje gestapt. Einde Nanoe. Ik heb de gewoonte na mijn bezoekje aan de Johannes Post kazerne in Havelte eens per jaar een toost uit te brengen aan de jongens. Waar ik dan ook aan denk is Nanoe. To abcent friends denk ik dan. Luc van Kalken